i czekam... czekanie w niewiedzy jest bardzo męczące i wymaga dużo siły by nie zwariować... nie ma celu, nie wiadomo kiedy rozprawa.. w ogóle to nic nie wiem i to mnie dobija... I jak myśleć pozytywnie kiedy każdy dzień to niewiadoma i tak jak rak... jeden krok do przodu- 2 do tyłu... :(

myśl poztytywnie...

nie daj się w to wciągnąć..

nie mogę zwariować..

łamią proste myśli..

proste słowa..

nie daj się.. nie daj się..

łatwo powiedzieć

gorzej uczynić

ale trwam w tym stanie

i tak mija dzień za dniem

z myślą że kiedyś to się skończy...